Akşam Yürüyüşleri

⏱️ Tahmini okuma süresi: 3 dakika

Günün sonunda yapılmış bir yürüyüş gibisi yok. Güneş batarken gökyüzü kızıl bir örtüye bürünürken, sokaklar daha sessiz, insanlar daha yavaş oluyor. İşten çıkmış biri olarak değil, sadece yürüyen bir insan olarak ilerlemek iyi geliyor.

Bu yürüyüşler sadece bacakları değil, zihni de açıyor. Kafamda dönen düşünceler, günün telaşı içinde söyleyemediklerim, hatta bazen kendime bile itiraf edemediklerim, adımlarımın ritmine karışıp sadeleşiyor. Temiz hava, sessiz sokaklar ve kendimle baş başa olmanın huzuru.

Bazen yanımdan geçen birinin köpeği, bazen bir evin açık penceresinden gelen müzikle kısa bir bağ kuruyorum. Hayatın akışına uzaktan ama farkında olarak bakmak… Belki de akşam yürüyüşü dediğimiz şey, biraz da kendimize dönmenin yolu.

← Blog sayfasına geri dön