Bir Bankta Oturmak

⏱️ Tahmini okuma süresi: 3 dakika

Bazı günler hiçbir yere yetişmem gerekmediğini fark ediyorum. Acele etmeden yürürken, gözüme boş bir bank ilişiyor. Oturuyorum. Ne kitap var elimde, ne telefon. Sadece duruyorum.

İnsanların geçişini izlemek, rüzgarın yönünü fark etmek, güneşin tenime değdiği noktayı hissetmek... Bunlar çok basit şeyler gibi görünse de, uzun zamandır unuttuğum bir derinliği hatırlatıyor bana. Hareketsizliğin içindeki farkındalık.

Yanımdan geçen insanlar belki aceleyle bir yerlere yetişiyor. Belki de benim gibi yalnız ama bunu saklamak zorunda hissedenlerden. Ama o anlık duraksama, zamanla yarışmaktan vazgeçmek özgürleştiriyor beni.

Hayat hızlı, ama her şey hızlı olmak zorunda değil. Bazen bir bankta oturmak, en çok ihtiyacın olan şey olabilir. Bir tür nefes. Kendine gelme anı. Ve evet, kimseye söylemeden de bunu yapabilirsin.

← Blog sayfasına geri dön